எப்படிப்பட்ட கல்வி தேவை?
’கல்வி எப்படி இருக்க வேண்டும்?’ என்று மிகவும் பிரபலமான ஒரு ஆன்மீகவாதி கூறியிருந்தார். அது குறித்து என் சிந்தனையில் உதித்தவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளவே
இந்தக் கட்டுரை.
பொதுவாக கல்வி என்பது தொழிலுக்கான கல்வி மர்றும் வாழ்க்கைக்கான கல்வி என இரண்டுவகைப்படுகின்றன. இன்றைய நவீன கல்வி கட்டமைப்பில் தொழிற்கல்வியைக் கற்றுத்தரவே போதுமான காலாவகாசமில்லை.
இயல்பாகவே வாழ்கைக்கான கல்வியை இழந்துவிடுகின்றனர். நடப்பில் இருக்கின்ற கல்வி முறைகளிலேயே மருத்துவம் படிப்பவர்களே அதிக சிரத்தை எடுத்துப் படிக்க வேண்டியுள்ளது.
மருத்துவம் படிப்போருக்கு
4 ½ ஆண்டுகாலம் அவர்கள் பாடங்களைப் படித்து முடிப்பதற்கே முழுமையாக தங்கள் நேரத்தைச் செலவிடுகின்றனர். அவர்கள் தேர்வெழுதும் சுமார் 70 பாடங்களில் (பேப்பர்கள்) பிற்காலத்தில் அவர்களிடம் சிகிச்சைக்காக வரவிருக்கும் நோயாளிகளை எப்படி அணுகுவது? நோயாளிகளின் உணர்வுகளை எப்படி கையாள்வது? ஒரு மருத்துவருக்கான
சமூக அக்கறை என்ன? போன்றவை குறித்து அவர்களுக்கு ஒரே ஒரு பாடம்தான் இருக்கிறது. ஆகவே அது போதாது. அதுவும் மற்றப் பாடங்களுக்கு இணையாக இருக்க வேண்டும். இதற்காகவே நடைமுறையில் இருக்கும் கல்வியை அப்படியே மாற்ற முடியுமா? என்றால் ’நிச்சயம் முடியாது’ என்பதே என் கருத்தாகும். ஏனெனில் அதில் ஒரு சிரமம் இருக்கிறது. அதாவது அவர்களின் அறிவு
Codified knowledge and Uncodified knowledge என இருவகையாகப் பிரிக்கப்படும். Codified knowledge –ற்கான பாடங்களைக் கொடுத்துவிட்டாலே ஒருவர் பொறியாளராகவோ அல்லது வழக்கறிஞராகவோ ஆகிவிட முடியாது. ஏனெனில் நடைமுறை அறிவில் தேக்கம் உண்டாகும். அந்தந்தத் துறை சார்ந்த வல்லுனர்களின் பார்வையில் Uncodified எனும் வரையறைக்குள் வரவேண்டும். அது ஓரிடத்தில் இருந்தால் தான் அது சாத்தியமாகும். இதற்கு உலகில் மிகச்சிறந்த முன்னுதாரணமே நம் இந்தியாவில் செயல்பட்ட முற்காலத்திய ’நாலந்தா பல்கலைக்கழகம்’!
நாலந்தா
பல்கலைக்கழகம்:
உலகின் எல்லா நாடுகளிலுமே அவர்களின் அந்தந்த ஊர்களில் ’கல்வி’ என்கிற அடிப்படையான ஒன்று எப்போதும் செயல்பட்டுவந்திருக்கின்றன. ஓரிடத்தில் குறைந்தபட்சம் 500 நபர்களைக் கூட்டிவைத்து கல்வி போதித்தால் அது சிறந்த இடமாக உருவாகுமென உலகில் முதன்முதலில் கணித்து உருவானதே ‘நாலந்தா!’ அதுபோன்று அமைத்தால்தான்
Uncodified கல்வியை சிறப்பாக போதிக்கலாம் என கணித்து செயலாற்றினர்.
உதாரணத்திற்காகச் கூற வேண்டுமானால், தற்போது சிறந்த பல்கலைக்கழகங்களில்
ஒன்றாகக் கருதப்படுவது
‘ஹார்வேர்ட் பல்கலைக்கழகம்.’
அங்கிருந்து சிறந்த ஆசிரியர்களை இங்கே கொண்டு வந்துவிடுகிறோம்.
அங்கே பரிந்துரைக்கப்படும்
புத்தகங்களையெல்லாம் கொண்டுவந்தாயிற்று. சென்னையின் அருகில் சுமார் 500 கோடிக்கு ஹார்வேர்ட் பல்கலைக்கழகத்திற்கு இணையாக மிகப்பெரியக் கட்டிடமும் கட்டி விடுகிறோம். இதனாலேயே அந்த இடம் ஹார்வேர்டிற்கு இணையாகிவிடுமா? அங்கு தேவைப்படும் உணர்வலைகள், கலாச்சாரத்தை உடனே இங்கே கொண்டுவர முடியாது. வரலாற்றில் நாலந்தா பல்கலைக்கழகம்,
இலங்கையில் மிகப்பெரிய தமிழ் நூலகம் ஆகியவற்றை அழித்ததன் நோக்கமெல்லாம் இதனால்தான்! அதாவது புத்தகங்களை, கட்டிடங்களை இப்படிப்பது அவர்களின் நோக்கமல்ல. அங்கே நிலவிய கலாச்சாரத்தை ஒழிப்பதே முக்கிய நோக்கம்.
2026 –இல் கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டிருப்போர் சில ஆண்டுகளுக்கும் முன்னர் இங்கே நிலவிய ‘கோவிட்’ தாக்கத்தின்போது
அநேகமாக 11 ஆவது, 12 ஆவது படித்துக் கொண்டிருந்தவர்களே. அவர்களுக்கு கோவிட் காலத்தில் ஆன்லைன் வருகைப்பதிவு,
அதன்மூலமே வகுப்பு என வசதிகள் செய்யப்ப்பட்டன. ’அப்படிப்பட்டவர்களை
மீண்டும் பழைய வகுப்பு முறைக்குள் கொண்டு வரவே முடியவில்லை’ என்கிற ஆதங்கமும், வருத்தமும் ஆசிரியர்களிடத்தில் இருந்து வருகின்றன. அவர்களை ஒரு ஒழுங்குக்கோட்பாடிற்குள் கொண்டுவர முடியவில்லை. கோவிட் வைரஸின் மிகப்பெரிய தாக்கம் மாணவ சமுதாயத்திற்குள் இத்தகைய மாற்றத்தைக் கொண்டுவந்துவிட்டது! எது எப்படியாயினும் ஒரு முறையான கல்வி வட்டம் அவசியமான ஒன்றாகும். ஆக,
Codified knowledge – உடன் Uncodified knowledge-
ம் கட்டாயமாகும்.
யார் பேசினால் வைரல்?:
நம் இந்தியாவில் குறிப்பிட்ட மூன்று பிரிவுகளைச் சேர்ந்தவர்கள், அதாவது சாமியார்கள், திரைப்பட உலகைச் சேர்ந்த பிரபலங்கள் மற்றும் அரசியல்வாதிகள்! அவர்கள் எந்தவிதமான தலைப்புகளிலும் பேசலாம் என்றும், அவை எப்படியும் வைரல் நியூஸாகிவிடும் வாய்ப்பு அதிகம் என்கிற நிலை உள்ளது! அரசியல்வாதிகளுக்கு
எல்லாவிதமான பிரச்சினைகளும் தெரிகிறதோ இல்லையோ.. அவர்கள் எல்லாவற்றையும் பேசியாகவேண்டிய கட்டாயமிருக்கிறது. சமூகத்தில் பல பிரச்சினைகள் இருப்பதனால், அரசியல்வாதியாக நானும் கூட இதைப்பற்றி பேச வேண்டியுள்ளது. இதில் அதிகம் தரவுகளோடு சிவில் சர்வீஸில் பணியாற்றுபவர்கள் இருப்பினும் அவர்களால் வெளிப்படையாகப் பேசமுடியாது. அவர்கள் கொள்கை சார்ந்த முடிவுகளை ஒருபோது எடுக்க முடியாது. ஏனென்றால் அமைப்பு சீர்குலைந்து விடும். இங்கே இதுதான் மிகப்பெரிய சவாலாகும். ஆகவே பிரபல சாமியார்கள் ஏதாவது கூறினால், அது அவர்களுடைய கருத்து என்கிற அளவோடு பார்க்கிறேன். மக்களைப்பொறுத்தவரையில் ’சாமி சொன்னா.. சரியாத்தான் இருக்கும்’ என்று கருதுகிறார்கள். இதைவிட ஒரு நடிகர் கருத்து சொன்னால் அது மிகச்சரியாகத்தான்
இருக்கும் என்று நம்புகிறார்கள். அந்த இருதரப்பிற்குப் பின்னால் சரியான அறிவியல் பின்புலம் இல்லை.. கருத்துருவாக்கத்திற்கான ஆலோசனை இல்லை.. ஒரு நித்தியானந்தா போன்ற சாமியார் பேசுகிறார் என்றால், சிறந்த பல்கலைக்கழகங்களின் கூற்றுகளையும்,
ஒரு சிறந்த கல்வியாளர் இன்னவகையில் கூறியிருக்கிறார் என்றெல்லாம் மோற்கோள்கள் தந்து அவற்றின் அடிப்படையில் பேசினால், ஒரு அரசாங்கம் அவர்களின் கருத்துகுறித்து பரிசீலிக்கலாம்.
திடீரென ஏதோ ஞான திருஷ்டியில் கூறுவதைப்போன்று கருத்து தெரிவிக்கும்போது அதை மக்கள் நம்பியும், நம் அமைப்பு நம்பாமல் போனால், நிச்சயம் ஒருவித குழப்பநிலை உருவாகும். ஆகவே, சாமியார்கள் பேசினால் ஒரு பக்தராகக் கேட்டுக்கொள்ளலாம். ஆனால், செக்குலர் விஷயத்தைப்பொறுத்தவரை நிதானித்து, அவர்கள் சொல்வதை சர்வஜாக்கிரதையாகத்தான் அணுக வேண்டும்.
காரல்மார்க்ஸின் கருத்து:
பொதுவாக இன்றைக்கு ’உங்களை வளர்த்துக்கொள்ள நீங்கள் உங்களுக்காக செயல்பட வேண்டும். உங்கள் திறமையை இன்னொருவருக்காக
செயல்படுத்தக்கூடாது’ என்கிற கருத்தாக்கம் சிலரால் உருவாக்கப்படுகிறது. ஆனால் அது முற்றிலும் அபத்தமான ஒன்றாகும். நாம் வாழும் சூழல் என்பது Independent society and Inter depending society’. பல நூறாண்டுகளுக்கும்
முன்னர் மட்டுமின்றி இன்றும் ஆங்காங்கு வாழும் பழங்குடியின மக்கள் இப்போதுகூட அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும்
அனைத்துவேலைகளும் தெரியும். ஆகவே அவர்கள் எல்லோரும் ஒரேநேரத்தில் எல்லா வேலைகளையும் செய்வர். அவர்களில் ’இவர் மேலானவர், அவர் கீழானவர்’ என்பதெல்லாம் இல்லை. அவர்களுக்குடையில் ஒரே ஒரு ஒருங்கிணைப்பாளர்
மட்டும் இருப்பார். சுமார் பத்துபேர் சேர்ந்து ஒரு நாற்காலியை செதுக்குகிறார்கள்
என்றால், ஒவ்வொருவரின் பணியும் ஒவ்வொருவிதமாக இருக்கும். அவர்கள் வேலை செய்யும் திறன் நிதானமாக இருக்கும். தனித்துவம் என்றால், ஒருவர் நாற்காலிக்கான புஷ்
(Bush), இன்னொருவருவர் அதன் குஷன் (Chusion), வேறொருவர் ஒரு பக்கத்திற்குத் தேவையான கட்டையை மட்டும் செய்வார். இவர்களை ஒருங்கிணைக்க ஒருவர். இப்படி ஒவ்வொருவரும் ஒரு உதிரிபாகத்தை தயார் செய்வதால் உற்பத்தித் திறன் மேம்படும். ஒவ்வொருவருக்கான தனித்துவமான வேலையை வரையறை செய்து அவர் அதன்படி வேலைசெய்தால்தான்
வேகம் அதிகரிக்கும்.
திறன் கூடும். தரமும் மேம்படும். கம்யூனிஸக்கோட்பாட்டை வரையறுத்த காரல் மார்க்ஸ் கூறியதும் இதைத்தான்!
-------------------------------------
