126.மிசா சட்டமும் தமிழக அரசியல் நிகழ்வுகளும்

 

மிசா சட்டமும் தமிழக அரசியல் நிகழ்வுகளும்

 

இந்தியாவில் ’மிசா’ என்னும் சட்டம் (Maintenance of Internal Security Act - MISA) திருமதி. இந்திராகாந்தி அம்மையார் பிரதமராக பதவி வகித்தபோது கொண்டுவரப்பட்ட சட்டமாகும். இத்துடன் தடா, போட்டா, போன்றவையெல்லாம் உள்நாட்டுப்பாதுகாப்பிற்காக கொண்டுவரப்பட்ட சட்டங்களாகும். CRPC – யின்படி, ஒரு குற்றம் நடக்கிறதென்றால், அது சம்பந்தமான அணுகுமுறை எப்படி இருக்க வேண்டும்? நீதிமன்றத்தில் எப்படி வழக்குத் தொடுக்க வேண்டும்? குற்றவாளியை எப்படி கைது செய்ய வேண்டும்? என்னவகையான முன்னெச்சரிக்கைகளுடன் செயல்பட வேண்டும்?  என்கிற வழிகாட்டுதல்களுடன் பின்பற்ற வேண்டும். சராசரியாக ஆர்டிக்கல் 19, 20, 21, 22 ஆகியவற்றின்படி ஒரு குடிமகனுக்கான  சலுகைகளுடன் குற்றவாளியின் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். அதுவே ஒரு வெளிநாட்டுத் தீவிரவாதியாக இருந்தால், அவனுக்கும் ஒரு குடிமகனுக்குத்தரக்கூடிய சலுகைகளின்படி நடவடிக்கை எடுக்க முனைந்தால் அதுவே அவனுக்கு சாதகமாகிவிடுவதுடன் அவன் சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து தப்பிவிடுவான். இத்தகைய இக்கட்டான சூழல்களைத் தவிர்ப்பதற்காகவே அவ்வப்போது சில சிறப்புச் சட்டங்கள் கொண்டுவரப்படும். நான் மேற்கூறிய மூன்று சட்டங்களுமே சலுகைகள் இல்லாமல் இப்படிக் கொண்டுவரப்பட்டவைதான்.  ஆனால், இவற்றில் சில சிக்கல்களும் இருக்கின்றன. ஏனெனில் இவர்றைக் கையாளவும், கட்டுப்படுத்தவும் சிறப்பு காவல் அதிகாரம் தேவைப்படுகிறது. பொதுவாக ஒருவரை கைது செய்ய வேண்டுமென்றால், அவருக்கு முதலில் சம்மன் அனுப்ப வேண்டும். அதன்பிறகு சில நடைமுறைகளின்படி கைது செய்யலாம். அவர் குடும்பத்திற்கு தகவல் சொல்ல வேண்டும். முன்கூட்டியேயான ஜாமீனுக்கும், பெயில் நடைமுறைக்கும் வாய்ப்பிருக்க வேண்டும். ஆனால், மிசா போன்ற சிறப்புச் சட்டங்களின்படி முன்னறிவிப்பின்றி, காரணத்தையும், பின்னணியையும் சொல்லாமலேயே கைது செய்யலாம். உண்மையில் போலீஸ்தான் கைது செய்த்தா? அல்லது யாராவது கட்ட்த்திச் சென்றார்களா?  என்றெல்லாம் தெரியாது. உள்ளூஉரில் எந்த காவல் நிலையத்தில் கேஎட்டாலும்கூட, ‘அப்படியா? எங்களுக்கு எதுவும் தெரியாது’ என கைவிரித்து விடுவர். போலீஸும் தாங்கள் கைதுசெய்த நபரை தங்கள் போக்கில்தான் நீதிமன்றத்தில், நீதிபதியிடம் ஆஜர் செய்வர். அதாவது கைது செய்து 10 நாள்களுக்குப் பின் ஆஜர்படுத்தினால்கூட, ஏதோ அன்று மாலையில்தான் கைது செய்ததுபோல் காட்டிக்கொள்வர். இவையெல்லாம் நம் அமைப்பிற்கு முன்னால், எல்லோருக்கும் தெரிந்தே நடக்கும் அநியாயம்தான்.

பொதுவாக காவல்துறை, இராணுவம் போன்ற சீருடை அணிந்த அதிகார வட்டத்திற்கு கட்டுப்பாடுகளற்ற அதிக அதிகாரம் தரப்படுவதால் பல்வேறு பிரச்சினைகளை வரலாற்றின் வழிநெடுக்க் காணலாம். உதாரணமாக, ஒருகாலத்தில் இலங்கையில் உள்நாட்டுப்போர்ச் சூழல் நிலவியபோது, நம் இந்தியாவின் சார்பில் ‘அமைதிப்படை’ எனும் பெயரில் இந்திய இராணுவம் இலங்கைக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. அது குறித்து அங்குள்ள மக்களிட்ட கருத்துகேட்டால், இந்திய இராணுவம் எங்களுக்கு கற்பழிப்பு உள்ளிட்ட பெரும் கொடுமைகள் இழைத்தது என்பர். இந்திய இராணுவம் மிகக்கண்ணியமான இராணுவம் என்பது உலகறிந்த்து. ஆனாலும், அதில் உள்ள ஒருசிலபேர் நடந்து கொண்ட விதத்தினால், ஒட்டுமொத்த இராணுவத்திற்குமே அவப்பெயர் வந்து சேர்ந்தது. இந்தியாவில் மிசா என்பது ஒரு நல்ல விஷயத்திற்காகக் கொண்டு வரப்பட்டதுதான். அவசரகாலச் சட்டம் (Emergency) 1976 –இல் இந்தியா முழுமையும் அமல்படுத்தப்பட்டபோது, தமிழகத்தில் திமுக ஆட்சியிலிருந்தது. அப்போது திமுக ஆட்சி கலைக்கப்பட்டது. அதற்கு எதிராக இங்கே போராட்டம் செய்தனர். (நான் கூட மிசா காலத்தில் பிறந்தவந்தான் என்பதை இந்நேரத்தில் சொல்லிக்கொள்ள விரும்புகிறேன்.) சுமார் ஓராண்டு காலத்திற்கு அந்த நிலை நீடித்தது.

1977- இல் நடந்த சட்டமன்றத்தேர்தலில் தமிழகத்தில் அ.இ.தி.மு.க வெற்றி பெற்று எம்ஜிஆர் முதல்வரானார். மத்தியில் ஜனதா கட்சியின் கூட்டணி அரசு மொரார்ஜி தேசாய் அவர்களை பிரதமராக தெரிவு செய்து ஆட்சியில் அமர்ந்தது. அதன் பின் கடும் சட்டங்கள் வாபஸ் பெறப்பட்டன. அதன் பின் போட்டா சட்டம் வருவதற்காக கடும் முயற்சி எடுத்தவர் வைகோ அவர்கள். பின்னாளில் அவரே அந்தச் சட்டத்தின் கீழ் தமிழகத்தில் முதல் ஆளாகக் கைதானார் என்பது அரசியல் உண்மை.  மிசா வழக்கில் பெயில் கிடையாது. ஒன்று மாறி ஒன்று ஒருவர் வெளியில் வர இயலாத வகையில் இருக்கும். அன்றைக்கு அமைக்கப்பட்டிருந்த இஸ்மாயில் கமிஷன் அக்காலக்கட்டத்தில் ஜெயிலுக்குள் நடந்த கோரங்களை குறியிருந்த்து. இன்றைய ஜெயில்கள் அவற்றிற்கு கொஞ்சமும் சளைத்ததல்ல. இன்றையகாலத்தில் பணம் இருக்கிறவனுக்கு  சாப்பாடு வரும். அக்காலத்தில் நிறைய கேவலங்கள் நடக்கும். 100 பேருக்கு ஒரு பாத்ரூம். இரவில் தூங்கவிடாமல் வைப்பது, அடிப்பது போன்ற சம்பவங்கள் நடக்கும். அதிக வெளிச்சத்தை உமிழும் விளக்குகளை எரியவிட்டிருப்பர். அந்த வெப்பத்தினால் புத்தி நாசமாகிவிடும். அதனால் தற்கொலை மனோபாவம் தலை தூக்கும். குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் அறைக்குள் தண்ணீர் சொட்டுகள் விழுந்து கொண்டே இருக்கும். கைது செய்யப்பட்டவருக்கு ஏதோ காயம் என்று உதவிகேட்டால் கூட அதிகாரிகள் எவரும் அதை பெரிதாகப்ப் பொருட்படுத்த மாட்டார்கள். அத்தகையத் தருணத்தில் இந்த உலகில் தான் அனாதையாகிவிட்டதாக எண்ண வைக்கும். பருகுவதற்கு கெட்டுப்போன குடிநீரைத் தருவார்கள். அதைக்குடித்து ஜுரம் முதலிய நோய்வந்தால், பாராசிட்டமால் போட்டுக்கொண்டு போய் தூங்குமாறு கூறிவிடுவர். இவை போன்று பல விஷயங்கள். இது சம்பந்தமாக இஸ்மாயில் கமிஷன் விசாரித்து ஒரு சில அதிகாரிகள் தங்கள் அதிகாரத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்திருந்ததாக குற்றம் சாட்டியிருந்தனர். ஷா கமிஷன் கூட்ட ரிப்போர்ட் கொடுத்தனர். ..

(இப்போதெல்லாம் ஜெயில் வாழ்க்கையில் இருப்பவர்கள் மிகவும் பாதிப்பதாக அவ்வப்போது குறுக்கும் நெடுக்குமாக பல செய்திகள் வருகின்றன. அதற்கு போலீஸ் இலாகா தாங்கள் நல்லமுறையில் கவனித்துக்கொள்வதாக கூறுகிறார்கள்.  ஜெர்மனியில் யூதமக்கள் கொடூரத்தாக்குதலுக்கு ஆளான விஷயத்தைக் கூட  ’’அப்படி ஏதும் நடக்கவில்லை’ மக்கள் உடல் நிலை பாதிக்கப்பட்டுத்தான் இறந்தனர் என்றுதான் ஆவணங்கள் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறன. விசாரணைக் அறிக்கை தருமாறு அமைக்கப்படும் தனிநபர் கமிஷன்  தனது அறிக்கையைத் தயாரிக்கும்போது, யாரையும் எதுவும் செய்துவிட மாட்டார்கள். சுமார் நூறுபேரிடம் அவர்களின் வாக்குமூலத்தை 20,30,50 என கேள்விகளைக் கேட்டு வாங்கும்போது ஓரளவு அனுமானமாக உண்மையானது வெளிப்பட்டு விடும்.)

அவசரகாலச் சட்டம் (Emergency) என்பது ஆர்ட்டிகல் 352 – இல் வரும். அவ்வாறு வந்தாலே நாட்டிலுள்ள மாநிலங்களின் அதிகாரம் முழுமையுமே மத்திய அரசின் கீழ் வந்துவிடும். தலைமை யார்? பிரதம மந்திரிதான். மாநிலத்தில் கவர்னருக்கு ஆலோசனைக் கூறும் வகையில் ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டது. மத்தியிலிருந்து என்னென்ன வழிகாட்டுதல் தரப்பட்டனவோ அவற்றின்படியே இங்கே அனைத்தும் நிகழும். அப்போது பத்திரிக்கைகளில் என்ன செய்திகள் வரவேண்டும்? எவை வரக்கூடாதவை? என்பதையெல்லாம் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களே முடிவு செய்துவிடுவர். திருமணங்களுக்கான பத்திரிக்கைகள் கூட ஆய்விற்கு உட்பட்டதே. ஏனெனில் அது கூட உள்நாட்டுபாதுகாப்பிற்கு ஆபத்து வந்துவிடாக்கூடாதே எனும் காரணம்தான். அரசியல் விளையாட்டில் நடந்த ஒரு விஷயம் என்னவெனில், காங்கிரஸின் இந்திரா காந்தி கொண்டுவந்த  மிசா சட்டத்தினால் தன் ஆட்சியை இழந்த திமுக, அடுத்த இரண்டாண்டுகளில் ’நேருவின் மகளே வருக.. நிலையான ஆட்சி தருக…’ என்னும் முழக்கத்துடன் தேர்தலைச் சந்தித்தது!

------------------------------------

 

 

 

 

125.ஏன் விநாயகர் சதுர்த்தி ஊர்வலம் சர்ச்சையாகிறது?

   ஏன் விநாயகர் சதுர்த்தி ஊர்வலம் சர்ச்சையாகிறது?

            விநாயகர் சதுர்த்தி ஊர்வலமானது மிகவும் எழுச்சியோடு நடைபெற்று வருகிறது. ’இது கட்டமைக்கப்பட்டது’ என்று கூற முடியாது. ஒரு சில அரசியல் கட்சிகள் திட்டமிட்டு செட்டப் செய்கிறார்கள் என்றெல்லாம் சொல்லப்படுகிறது. ஆனாலும், விநாயகர் வழிபாடு மற்றும் ஊர்வலம் என்பது இயற்கையான தன்னெழுச்சியுடன் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது என்பதே உண்மை.

தமிழகத்தில் ஒரு சில கோயில்களில் பெருந்திரளாக கூட்டம் கூடுகிறது. இது ஏன்? என்று திட்டமிட்ட வரையறைக்குள் அடக்க முடியாது. உதாரணத்திற்கு, சென்னையில் உள்ள மயிலாப்பூர் கற்பகாம்பாள் திருக்கோயிலில் ஆண்டு முழுவதும் நிறைய விழாக்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. அதில் மிகவும் பிரசித்திப்பெற்ற விழா என்றால், 63 நாயன்மார்கள் குறித்த நட்த்தப்படும் 63 மூவர் விழா!. இதேபோல் மதுரை மீனாட்சி  அம்மன் திருக்கோயிலிலும் பல்வேறு விழாக்கள் வெகுவிமரிசையாகக் கொண்டாடப்படுவதுண்டு. ஆயினும் கள்லழகர் வைகை ஆற்றில் இறங்கும் நிகழ்ச்சி அதைத் தொடர்ந்து மீனாட்சி-சுந்தரேஸ்வரர் திருக்கல்யாண வைபவம் ஆகியவை சுமார் 10 லட்சம் மக்கள் கூடி மிகச்சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருகின்றன.  திருச்செந்தூர் முருகன் திருத்தலத்தில் ஷஷ்டி விரத வழிபாடு, சூரசம்ஹாரம் நிகழ்ச்சி, பழனி மலை முருகன் கோவிலில் தைப்பூச வழிபாடு ஆகிய அனைத்துமே வரலாறு, புராணப் பின்னணியுடன் மற்றும் மக்களின் இயல்புகள் அவர்தம் நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றால் பிரபலமாக கொண்டாடப்படுகின்றன. மதத்தின் செயல்பாடு ஒரு விழாவிற்குள் அது சார்ந்த நிகழ்ச்சிகளுக்குள் கட்டமைக்கிறது. ஆனால், இதற்கு யாராலோ திட்டமிட்டு, கட்டமைக்கப்பட்டதா? என்றால், நிச்சயமாக இல்லை. தனியே அமர்ந்து இறைவனை தியானித்து, எவ்வளவு ஆத்ம சுகம் பெறுகிறோமோ அதுபோல் மக்கள் குழுவாக இயங்கி, விழாவைக்கொண்டாடி ஆத்ம சுகம் பெறுவதே இவ்விழாக்களின் அடிப்படை. இவை இரண்டையுமே மதமும், அதன் வழிமுறைகளுமே கற்றுத்தருகின்றன. இப்படி மக்கள் கூட்டமாக, குழுக்களாக தன்னெழுச்சியாகக் கொண்டாடுவது பல இடங்களில், பல சந்தர்ப்பங்களில் நிகழ்கின்றன. 

தற்போது மிகவும் பிரசித்தியாக, மாபெரும் எழுச்சியாகக் கொண்டாடப் படும் ‘விநாயகர் சதுர்த்தி வழிபாடு’ என்பது, இந்தியா முழுமையுமே பரவலாக அனைத்து தரப்பு மக்களாலு கொண்டாடப்பட்டு வருகின்றது. இந்தியா சுதந்திரம் பெறுவதற்கும் முன் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தின் கிராமப்புறங்களில் அதிக எண்ணிக்கையில் இருந்தன. அங்கெல்லாம் அன்று காலையில் மண்ணால் செய்யப்பட்ட விநாயகர் சிலையை உருவாக்கி பூஜை செய்வர். பின் மாலையில் நீர் நிலைகளில் கரைப்பார்கள். ஒரு சில இடங்களில் மூன்று தினங்கள் வரை இந்த நிகழ்ச்சி நடைபெற்றிருக்கிறது. இதனை அந்தக் காலகட்டத்தில் நம் நாட்டின் சுதந்திரப்போராட்டத் தலைவர்களில் ஒருவரான பாலகங்காதர திலகர் கூர்ந்து நோக்கினார். அதன்படி, ’சுதந்திரப்போராட்டத்திற்கு அதிக எண்ணிக்கையிலும், அதே வேளையில் மிகவும் தைரியம் வாய்ந்த கூட்டத்தைக் கூட்ட வேண்டும்’ என்றால், இந்த விநாயகர் சதுர்த்தி விழா ஏதுவாக அமையும் என்கிற முடிவிற்கு வந்தார். அதற்காக அன்றைய பாம்பே மாநகரத்தில் முன்னெடுத்து அறிமுகப்படுத்தினார். அவருடைய ஏற்பாட்டின்படி அதிகப்படியான மக்களை ஒரே இடத்தில் கூட்டுவதற்காகவும், அவர்களை அந்த இடத்தை நோக்கி ஈர்ப்பதற்காகவும் விநாயகர் சிலையின் அளவை பிரமாண்ட தோற்றத்துடன் ஏற்பாடு செய்தார். இதன் மூலம் தொலைவில் இருந்து பார்ப்பவர்களுக்கும் எளிதாகத் தெரியும்படியாக விநாயகர் சிலை வைக்கப்பட்டது. இதனால் மக்கள் வெகுவாக ஈர்க்கப்பட்டனர்.

பொதுவாக தனித்தனியாக இருக்கும்போது, மக்களுக்கு தைரியம் குறைவாக இருக்கும். அதேவேளையில் கூட்டமாக இருக்கும்போது அசாத்திய தைரியம் ஏற்படும். அந்த வகையில், மகிழ்ச்சி, பக்தி, அசாத்திய தைரியம் ஆகிய அனைத்தும் ஒருங்கிணைந்தன. இத்தகைய ஏற்பாடு சுதந்திர வேட்கையை வேகப்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பு அமைந்தது. எப்போது, எங்கே கூட்டம் அதிகளவில் சேர்ந்தாலும் 144 தடை உத்தரவைப்பிறப்பித்த அப்போதைய ஆங்கிலேய அரசாங்கம் சற்று கெடுபிடியான அணுகுமுறையோடுதான் விநாயகர் சதுர்த்தி விழாவையும் அணுகியது. கூட்டம் அதிகளவில் சேர்ந்து, அதன்மூலம் ஒரு சித்தாந்தம் பலப்பட்டு, அதுவே விடுதலைப்போராட்டமாக எழுச்சி பெற்றால், அது ஆங்கிலேயர்களின் ஆட்சிக்கு எதிராக மாறிவிடும் என்கிற எண்ண ஓட்டம் அவர்களுக்கு இருந்தது. கூட்டம் சேராமல் இருந்துவிட்டால் எந்த ஒரு சித்தாந்தமும் புத்தக அளவில் வெறும் தத்துவார்த்தக் கருத்துக்களாக மட்டுமே இருந்துவிடும். வெகுஜனத்திற்கு போய்ச் சேராது. அவரவர் தனித்தனியாகப் படித்துவிட்டு தனித்தனியாகவே போய்விடுவார்கள். காரல் மார்க்ஸ் Class in itself; Class for itself’ எனும் கூற்று ஒன்று பிரபலமானது. ’Class for itself’ என்றால் மட்டுமே எதிர்ப்பார்க்கப்படும் அரசியல் எனும் ஒற்றைப்புள்ளியை நோக்கி மக்கள் கூட்டம் நகரும். அதுவே நல்ல மாற்றத்தை உருவாக்க முடியும். ஆனால், எதிர்ப்பு வலுக்கிறது. பொதுவாக மராத்திய மக்களுக்கு ஒரு பண்பு உண்டு. அவர்கள் பெரும்பாலும் தாங்களாக சண்டைக்குச் செல்ல மாட்டார்கள். ஒருவேளை அதற்கான கட்டாயம் ஏற்பட்டால் அதிதீவிரமாக இறங்கி விடுவார்கள். ஆண்கள் மட்டும்தான் என்றில்லை. பெண்களும் அப்படியே! அங்கு மூன்றுமுறை மக்கள் கிளர்ச்சி வெடித்தெழுந்திருக்கிறது. உதாரணமாக இந்தியாவின் வேறெந்தப் பகுதிகளிலும் ’வட்டித்தொழில்’ சம்பந்தமாக அதனை எதிர்த்து கிளர்ச்சி வெடித்ததில்லை! ஆனால், மராட்டிய மண்ணில் அது நிகழ்ந்தது!

இன்றைய நவீன காலத்திலும்கூட, மராட்டிய புத்தாண்டின்போது அங்குள்ள பெண்கள் நேர்த்தியாக புடவை உடுத்தி, தங்களை பாரம்பரியமானத் தோற்றத்துடன் அலங்கரித்துக் கொண்டு, தலைப்பாகையும் அணிந்து, சுமார் 50 பெண்கள் ஒன்றிணைந்து ஒரு குழுவாக புல்லட்டுகளை ஓட்டிச் செல்லும் காட்சி காணக் கண்கொள்ளாது. அதுமட்டுமின்றி தனது கம்பீரமான பேரொலியால் மக்களை அதிர வைக்கும் பிரமாண்ட மேளங்களை பெண்கள் தட்டி முழக்கி தங்கள் அசாத்தியத் திறமையை வெளிப்படுத்துவர். அவர்கள் வாசிப்பதை நேரில் கண்டு;கேட்பவர்களுக்கு தங்களையுமறியால் எழுச்சி கொள்வர். அதைக்காணும் ஆண்கள், ‘பெண்களே இந்த அளவிற்கு தங்கள் திறமையை துணிச்சலாக வெளிப்படுத்தும்போது ஆண்களாகிய எங்களுக்கென்ன? நாங்களும் அசத்துவோம்’ என ஆண்களும் தங்கள் பங்களிப்பை அளிப்பார்கள். இந்த நிகழ்ச்சியானது ஒவ்வொருவரும் கண்டு களிக்க வேண்டிய ஒன்று என்பதில் எவ்வித ஐயமுமில்லை. ஆக, சுதந்திரப்போராட்டத்திற்காக தோன்றியது என்றாலும், நூறு ஆண்டுகள் கழிந்தபின்னரும் மென்மேலும் எழுச்சியோடு தேசமெங்கும் கொண்டாடப்படுகிறது.

 மும்பையில் ‘லால்பாக் ராஜா’ எனப்படும் ‘லால்பாக் கணபதி’ இருப்பார்.  அவருக்கு ஒரு நிரந்தரமான கோயில் இருக்காது. சுமார் 25 அடி உயரத்துடன் ஒரு பந்தலின் கீழ்தான் வீற்றிருப்பார். (’சூப்பர் ஸ்டார்’ ரஜினிகாந்த் நடித்த ‘பாட்ஷா’ திரைப்படத்தில் வெடிகுண்டு வைக்கப்படும் காட்சியை இந்த லால்பாக் ராஜா வீற்றிருப்பது போன்ற செட் அமைத்து, அதில் படமாக்கியிருப்பர்.) ஆனாலும், ஒரு கோயில் போலவே காட்சியளிக்கும். இப்போதெல்லாம் குளிர்சாதன வசதியைக்கூட ஏற்பாடு செய்கிறார்கள். அங்கே பல்வேறு மண்டல்களிலிருந்து  மேலும் 15 -20 கணபதிகள் வருவர். உண்டியல்தொகை மட்டுமே பல கோடி வரும். பாலிவுட் சூப்பர் ஸ்டார்கள் பலரும் தரிசனத்திற்காக போட்டிபோட்டுக் கொண்டு வருவர். ஆனாலும், அங்கு சூப்பர் ஸ்டார் என்றால் ‘லால்பாக் ராஜா’ மட்டுமே. அவரை தரிசனம் கிட்டுவதே பெரிய விஷயமாகும். அந்த அளவிற்கு தள்ளுமுள்ளு காணப்படும். உதாரணமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், திருமலை, திருச்செந்தூர் கோயில்களின் நிலைமைபோல் இருக்கும். லால்பாக் ராஜாவின் விஜர்சனம் (கரைத்தல்) 13 – அல்லது 14 ஆம் நாளில் மரைன் டிரைவ் என்னுமிடத்தில் விமரிசையாக நடைபெறும். அங்கு அனைத்து விநாயகர்களும் ஏற்கனவே கரைக்கப்பட்டிருப்பர். லால்பாக் ராஜா மட்டும் தனியாக, தனித்துவமாக வருவார். நம்மூரான மதுரை கள்ளழகர் திருவிழாவில் மக்கள் பெருங்கூட்டமாகக் கலந்து கொள்வதுபோல், ‘லால்பாக் ராஜா’ விஜர்சன நிகழ்ச்சியில் சுமார் 10- 15 லட்சம் மக்கள் பங்கேற்பார்கள். வழிநெடுக உணவு, பிற பானங்கள் விநியோகிக்கப்பட்ட வண்ணம் இருக்கும்.  மேலும் இசைநிகழ்ச்சிகள், நடனம் ஆகிய அனைத்தும் பக்திப்பரவசத்தால் திளைத்திருக்கும்.

நேதாஜியின் கோட்பாடு:

இந்த விநாயகர் சதுர்த்தி விழாவானது, சாதி, மதங்களைக்கடந்து, இந்தியக் கலாச்சாரத்தின் பிரதிபலிப்பாக விளங்குகிறது. இந்த விழா முன்னெடுப்பினை சுமார் 15 ஆண்டுகளாக மேலும் சிலருடன் இணைந்து பாலகங்காதர திலகர் செய்துவந்தார். அதன்பின் இப்போதுவரை அது தொடர்ந்து வருகிறது. பாலகங்காதர திலகர் மட்டும்தான் இதனை முன்னெடுத்தாரா? நேதாஜி போன்றோர் ஏதும் செய்யவில்லையா? என சிலர் கேட்பதுண்டு. நேதாஜி அவர்கள் தனது தத்துவார்த்தமான கொள்கைகளை, அணுகுமுறைகளை வடிவமைத்து, முன்னெடுக்கும் முன்னரே அப்போதைய காலக்கட்டத்தில் இரண்டாம் உலகப்போர் நடைபெறத் தொடங்கியதால், அதை மையமாகக் கொண்டு ஆங்கிலேயர்களை எதிர்த்துப் போரிடுவதற்காக அவர் ஆயுதம் தாங்கிய போராளியாக உருவெடுத்துவிட்டார். இதனாலேயே நேதாஜி அவர்கள் தன் தத்துவங்களை எடுத்துக்கூறி, கூட்டத்தைக்கூட்ட வேண்டுமென்கிற அவசியம் எழாமல் போனது. அது சம்பந்தமான என்னுடைய புரிதல் என்னவென்றால், பாலகங்காதர திலகர் மதம் சார்பான விஷயத்தில் பங்களிப்பு செய்து மக்களை ஒருங்கிணைத்தாரென்றால், நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் அவர்கள் சாதி, மதங்களைக்கடந்த ஒட்டுமொத்த இந்தியக்கலாச்சார ரீதியிலான ஒற்றுமையை மேம்படுத்த வேண்டுமென்பதில் உறுதிபூண்டிருந்தார் என்றே என்னுடைய புரிதல் இருக்கிறது. இது சரியானதுதான் என்றும் உறுதிகொள்கிறேன். உதாரணமாக நாம் தைப்பொங்கலை தமிழர்த் திருநாளாகக் கொண்டாடுகிறோம். அதில் எந்தக் கடவுளரையும் முன்னிறுத்துவதில்லை. இது மதங்களைக்கடந்து மேலிருக்கும் கலாச்சாரம். இது போன்ற இந்திய கலாச்சார ரீதியிலான ஒருங்கிணைப்பு உயர்த்திப்பிடிக்க வேண்டுமென்று வேண்டுமென்றுதான் நேதாஜி அவர்கள் எண்ணியிருக்கிறார். மேலும் அவர் சோஷலிசக் கொள்கையை ‘சோஷலிசம் வித் இந்தியன் வேல்யூ’ (Socialism with Indian value) என்றே கூறியிருக்கிறார். 

தமிழ்நாட்டில் விநாயகர் விஜர்சனம்:

            தமிழ்நாட்டில் விநாயகர் விஜர்சனம் சம்பந்தமான நிகழ்வுகளைப் பார்த்து ’மும்பையில் செய்வது போல தமிழ்நாட்டிலும் செய்கிறீர்களா? உங்களுக்கான கூட்டத்தைச் சேர்க்கிறீர்களா?’ என்று பலருக்கும் சந்தேகம் எழுந்து கேட்பதுண்டு. அனைத்து மதங்களுமே அவரவர் மதத்தை முன்னிறுத்தி கூட்டத்தைக் கூட்டுவதுபோல் இவர்களும் செய்கிறார்கள். அவ்வாறு கூடும் கூட்டத்தினால் பிரச்சினை உண்டாகும் என்றால், அதை எப்படிக்கையாள்வது என்பதே அரசாங்கத்தின் பணியாகும்.

                                                                                                                                              பாலகங்காதர திலகரின் விநாயகர் சதுர்த்தி விழா குறித்த முன்னெடுப்பு ஒருவகையில் மராட்டிய மாநிலத்தின் ஒற்றுமைக்கு வழிகோலியது என்று கூறலாம். அரசியல் கட்சியான ’சிவசேனா’வின் எழுச்சிக்கு நிச்சயமாக விநாயகர் சதுர்த்தி விழாவும் ஒரு முக்கிய காரணமென்றால் மிகையில்லை. இதன் பின்னணியில் இருப்பது மராத்திய உணர்வு. அதன் வெளிப்பாடு இந்த விநாயகர் சதுர்த்தி நிகழ்வுகள்

 

    மராத்திய விநாயகர் சதுர்த்தி எழுச்சியைப்பார்த்து, அதைப்போலவே ஏன் நம் தமிழ்நாட்டில் செய்யக்கூடாது? என்கிற எண்ணம் 80, 90 களில் எழுந்தது. இதில் முக்கியமான குறிக்கோள் விழாக் கொண்டாட்டமே. இரண்டாவது காரணம் ஒருங்கிணைப்பு. மூன்றாவது காரணம் இது ஒரு நல்ல விஷயத்திற்காக என்கிற எண்ணம். இது இவ்வாறு இருந்தாலும், தமிழ்நாட்டில் விநாயகர் விஜர்சனத்திற்காக அவரைக் கொண்டு செல்லும் ஊர்வலத்தின் பாதையில் பிரச்சினைகள் எழுகின்றன. இதில் சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சினை எல்லாம் எழுந்தன. குறிப்பிட்ட பாத வழியாகத்தான் ஊர்வலம் போவோம் என்று கூறும்போது பிரச்சினை வெடிக்கிறது. இத்தகைய பிரச்சினை தேவையில்லை என்பதே என் கருத்து. காரணம், நமக்கு கொண்டாட்டம் மற்றும் சிலைகளைக் கடலுக்குக் கொண்டு சென்று கரைப்பது மட்டுமே நோக்கமாக இருக்க வேண்டும். தொன்று தொட்டு நடந்துவரும் ஊர்வலப்பாதையில் பிரச்சினைகள் எழுவதில்லை. அப்படியே எழுந்தாலும் சட்ட ரீதியில் அணுகலாம். ஆனால், புதிதுப் புதிதாக பாதைஇகளை உருவாக்குவது பிரச்சினைகளை ஏற்படுத்துகின்றன. இவை போன்றவை அல்லாமல் பக்தியுணர்வைப்பரப்புவதற்கு முயற்சிகள் மேற்கொள்வது நல்லது. தமிழ்நாட்டில் பாஜக மற்றும் பல்வேறு இந்து இயக்கங்கள் முன்னெடுக்கும்போது கூடும் கூட்டமானது மற்ற கட்சிகள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கின்றன. அரசியல் ரீதியாக பாஜக பலம் கூடுவதுபோல் தெரிந்தால் ’இந்துத்துவாவை கையிலெடுக்கிறார்கள்’ என பிற கட்சிகள்  அவ்வாறு எதிர்ப்பு காட்டுகிறார்கள். இதே விநாயகர் சதுர்த்திக்காக ஆங்காங்கு பிள்ளையாரை வைத்து வணங்கி பின்னர் விஜர்சனம் செய்யும் முறையானது மும்பையில் மண்டல் ரீதியில் எத்தகைய சார்புகளுமின்றி பொதுவாக நடப்பது வழக்கம். அதுபோல் இங்கும் நடந்தால் விரும்பத்தகாத அசம்பாவிதங்கள், மனவருத்தங்கள் தவிர்க்கப்படும்.  எந்தக் கட்சியாக இருந்தாலும் நிகழ்ச்சியை ஆதரிக்கலாம். ஆனால், அவை முன்னெடுக்கக்கூடாது. இது என் தீர்க்கமான கருத்து.

-------------