வளர்த்த கிடா முட்ட வருமோ?
’ஆந்த்ரோ பிக்’ (Anthropic) எனும் கணினியுலக பெரும் நிறுவனத்தின் மூத்த அதிகாரி ஜேக்கப் காக்ஸன் என்பவர் அந்நிறுவனத்தில் தனது பதவியினை ராஜினாமா செய்திருக்கிறார். அதற்கான காரணத்தை சமூக வலைதளத்தில் வெளியிட்டபோது அதில் AI தொழில் நுட்பமானது மனித குலத்திற்கே பேரழிவை உண்டாக்கக் கூடும் என தனது மனக்கிலேசத்தை மிக விரிவாகக் கூறியுள்ளார்.
அவர் வெறுமனே உணர்ச்சி வசப்பட்ட நிலையில் அல்லாமல், நிதானமாக, தெளிவார்ந்த சிந்தனையுடன் தன் கருத்துகளை உறுதியான வார்த்தைகளில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அவருடைய கருத்துகளில் உன்னிப்பாகக் கவனிக்க வேண்டியது என்னவெனில், ‘மனித இனமே அழிந்துவிடும்’ என்பதே…
ஆட்டோமேஷன்:
மனித குல நாகரீகத்தில் ஆரம்பக்கட்டத்திலிருந்தே கை, கால்களல் செய்யக்கூடிய பணிகள் அனைத்தையுமே Automation (தானியங்கு முறமை) முறையில் செய்ய வைக்க முயற்சித்துக் கொண்டேயிருக்கிறோம். உதாரணமாக ஒரு மணி நேரத்திற்கு தோராயமாக 5 அல்லது 10 கிலோ மீட்டர் ஓடமுடியுமென்றால்,
அதையே 70 கிலோ மீட்டர் தூரம் கடப்பதற்கு என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்திருக்கிறோம்.
கைகளால் 10 சிலைகள் செய்ய முடிவதை 5000
சிலைகள் செய்ய முடியுமா? என முயற்சிக்கிறோம். மருத்துவத்துறையில்
அறுவை சிகிச்சை செய்யும் நிபுணருக்கு கை நடுக்கம் இருக்கிறதென்றால், அதனால் வரக்கூடிய ஆபத்துகளைத் தவிர்ப்பதற்காக ரோபோக்களைக்கொண்டு
அறுவை சிகிச்சை! அறிவியல் தொழில்நுட்பம் தொடந்து அதிவேகமாக வளர்ந்து கொண்டே வருகிறது. ஒவ்வொரு அறிவியல் செயல்பாட்டிற்கான
ஆட்டோமேஷன் (Automation) வரையறைகளையும் நாம் உயர்த்திக்கொண்டே
செல்கிறோம். இப்போது மனித குலம் செய்து கொண்டிருப்பது நமது மூளை மற்றும் சிந்தனையின் ஆட்டோமேஷனை உயர்த்துவதற்காக.
நாம் கணினியில் செஸ் விளையாட்டை விளையாடும்போது பார்த்திருப்போம்.
நாம் ஒரு காயை நகர்த்துவதற்காக
மட்டுமே சில நொடிகள் யோசிக்கும்போது,
கணினியானது அதே நேரத்தில் மேலும் 7 காய்களை நகர்த்துவதற்காக
யோசித்து வைத்திருக்கிறது.
இதனாலேயே கணினியுடன் போட்டி போட்டு வெல்வது கடினமாகிறது! மிக அபூர்வமாக ஒரு சிலர் மட்டுமே எப்போதாவது வெற்றி பெறுகிறார்கள்!
இப்போது ஒரு விஷயத்தைக் கவனித்தால் நன்கு புரியும். அதாவது, இப்படி விளையாண்டால் அந்தக்கணினியுடன்
போட்டியிட்டு வெற்றிபெற முடியும் என யார் சொல்லித்தருவது?
நிச்சயமாக யாராலுமே அப்படிச் சொல்லித்தர முடியாது. காரணம், நமது மூளையின் திறன், அதன் வேகத்தை இதுவரை கணிக்க முடியவில்லை. ஒருவர் நன்றாக செஸ் விளையாடுகிரார் என்றால், அது அவரிடம் இருக்கும் இயல்பான திறன் என்றுதான் சொல்ல முடியும். அவருடைய மூளை எவ்வாறு செயல்படுகிறது? நியூரான் எவ்வாறு இணைக்கப்படுகிறது?
ஏன் இத்தனை வழிகளைக் கையாள்கிறது? அது என்ன மாதிரியான வேதியற்பொருட்களைக்
கொண்டு வினைகளைச் செய்கிறது? போன்ற அனைத்துவிதமான கேள்விகளும் அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்டது!
இதுவரை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. ஒருவேளை நீண்டகாலங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு நடக்க்ககூடும். இந்த செஸ் விளையாட்டைப்பொறுத்தவரை எதிரில் விளையாடுபவர் மனிதனா? எந்திரமா? என்கிற கேள்வி நிற்கிறது. மனிதர்களைப் பொறுத்தவரை ‘மனிதத் தன்மை’ என்கிற உயரிய ஒன்று இருக்கும். மேலும் குற்றவுணர்ச்சியும்
இருக்கும். அதனால், எதைச் செய்யலாம்? அல்லது எதைச் செய்யக்கூடாது என்று யோசிப்பார்கள். ஆனால், ஒரு இயந்திரத்திற்கு
இவை இரண்டுமே இருக்காது. மனிதனுக்கும் இயந்திரத்திற்கும் சண்டை வந்தால் குற்றவுணர்ச்சியே
இல்லாமல் இயந்திரம் வெற்றிபெற்றுவிடும் என்கிற அச்சமாகத்தான் நான் காண்கிறேன். மெட்ரோ ரயில் இயக்கப்பணிகளில்
90% ஆட்டோமேஷனில்தான் நடக்கிறது. மீதி 10% மட்டுமே, அதுவும் சுவிட்சுகளை ‘ஆன்’ செய்யவும், ‘ஆஃப்’ செய்யவும்தான் மனித இயக்கம் செய்கிறது. ஒருவேளை AI தொழில்நுட்பமானது மீதமுள்ள அந்த 10% சதவீதப் பணியையும் மேற்கொண்டால் என்னவாகும்? இதேபோல், விமானப் போக்குவரத்து,
அணு சார்ந்த நிறுவனங்களின் பணியையும் மனித நேயத்துடன் கூடிய பரிவு இல்லாத ’AI செய்யட்டும்’ என விட்டுவிட்டால்,
எத்தகைய விளைவுகள் ஏற்படும் என்பதைக் கற்பனை செய்துபாருங்கள்.
அது தப்பும் தவறுமாக முடிவெடுக்கும் பட்சத்தில் அதைத் தடுப்பதற்கு எந்த மனிதரிடத்திலும் அதிகாரப்பிடிமானம்
இல்லையெனில் என்னவாகும் என்பதை சற்றே யோசித்துப்பாருங்கள். அத்தகைய நிலை ஏற்பட்டால் அது ஒட்டுமொத்த மனித் குலத்தையுமே அழித்தொழிக்க முடியும்.
AI பந்தயம்:
கணினியோ, இயந்திர மனிதர்களோ அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபின் அடுத்த 10 அல்லது 15 ஆண்டுகள் கழித்துதான் இந்தியாவில் அறிமுகமாயின. அப்போதெல்லாம்
‘இனி மனிதர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பே இருக்காது. இனி அவ்வளவுதான்’ என்கிற ரீதியில் பீதி கிளம்பின. ஆனால், உண்மை அதுவல்ல. மனிதர்களின் மதிப்பு கூடத்தான் செய்திருக்கிறது. வெகுவான முன்னேற்றம்தான் ஏற்பட்டன என்றெல்லாம் பலரும் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர்.
இதை நான் இரண்டு விதமாகக் காண்கிறேன். உலகப்பெரும் பணக்காரர் பில்கேட்ஸ், ‘வேலைவாய்ப்பில் 60% -த்தை மனிதர்களுக்கும், 40% -த்தை AI க்கும் வழங்க வேண்டும்’ என்று ஒரு கோட்பாட்டை முன்வைத்தார். ஏன் அவர் அவ்வாறு கூறினார்? AI தாக்கத்தால் பெரும்பாலான வேலை வாய்ப்புகள் போய்விடும் என்பதால்தான். அதாவது, ’மீண்டும் மீண்டும் வேலை’ (repetitive work) என்கிற நிலைமாறி, புதுமையான வேலை (innovative
work) செய்ய வேண்டிய நிலைவரும் என்கிறார்கள்.
நான் அதை நம்புகிறேன். Repetitive பணி செய்து, கைநிறைய சம்பாதித்து வாழமுடியாது. நேரத்துடன் போராட வேண்டியிருக்கும். ’ஆந்த்ரோ பிக்’ நிறுவனத்தின் மூத்த அதிகாரி ஜேக்கப் காக்ஸன் அவர்கள் அந்த நிறுவனத்திலிருந்து உப்பு சப்பில்லாதா எந்தக் காரணத்தைக்கொண்டும் அவர் ராஜினாமா செய்யவில்லை. அவர் கூறியுள்ள காரணம் என்னவென்றால்,
Anthropic மற்றும் Open
AI ஆகிய நிறுவனங்கள் யார் அதீத வல்லமையுள்ள AI – ஐ உருவாக்கப்போவது? என்கிற ரேஸில் (Race) இருப்பதாகக் கூறியுள்ளார். மேலும் அவர், ‘இன்னும் அது தயாராகவில்லை.
அப்படி தயாராகும்பட்சத்தில்
அந்த AI மனிதகுலத்தை அழித்துவிடலாம்’ என்று தெரிவித்துள்ளார். ஆனாலும், இது ஒரு பயத்தின் வெளிப்பாடுதான்.
ஒவ்வொரு அசுர வளர்ச்சியும் மாற்றமும் ஏற்படும்போதும் இத்தகைய நிலை ஏற்படுவது சகஜமே. அதற்காக ’அது பகுத்தறிவிற்கு அப்பாற்பட்டது’ என நாம் கடந்து போய்விட முடியுமா? என்பதே என் கேள்வி. ஜேக்கப் காக்ஸன் அவர்கள் சார்ந்த அவரது துறையில்
அதிக நிபுணத்துவம் கொண்டவராதலால் அவரால் பிரச்சினையின் வீரியத்தை முழுமையாக தன் மனக்கண்ணால்
காண முடியும்.
அதனால் அவருக்கு அந்த பயம் ஏற்படுகிறது. அவர் உணர்ச்சிவசப்பட்டுப் பேசாமல், பகுத்தறிவோடுதான் பேசுகிறார் என ஏன்
சொல்கிறேன் என்றால், ‘இவ்வளவு
பெரிய பயம் தரக்கூடிய ஆபத்து சூழ்கிறது என அறிந்தும்கூட ஏன் யாரும் இதைப்பற்றி பேசத்
தயங்குகிறார்கள்?’ என அவர் ஆதங்கப்படுவதை நம்மால் உணர முடிகிறது. ’இங்கே மிகப்பெரிய பந்தயம் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. அதைத் தற்காலிகமாக நிறுத்தக்கூட முடியவில்லை’ என்னும் வரியைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். அதாவது எல்லா வகை சிஸ்டத்தையும் ஆட்டோமேஷன் செய்தாகி விட்டது. இப்போது அதை ஒன்றோ அல்லது பத்து மனிதர்களால் சேர்ந்து நிர்வகிக்கப்பட்டுவருகிறது. திடீரெனெ அதை AI நிர்ர்வகிக்கத் தொடங்குகிறது என்றால், அதன் கீழ் முழுமையான ஆட்டோமேஷனும்,
அதனுள் முழு தொழிற்சாலையும் இயங்குகிறது அல்லது அணு ஆயுதங்கள் இருக்கின்றன என்று கொள்வோம். மனிதர் நிர்வகித்தால் ஏதாவது இக்கட்டான தருணங்களிலும், ‘நாம் இந்தக் காரியத்தைச் செய்ய வேண்டாம். அது சரியல்ல’ என நல்லது கெட்டவை அனைத்தையும் உணர்ந்து சொல்லக்கூடும்.
ஆனால், அது போல் AI சொல்லுமா? என்பதே என் கேள்வி. நிச்சயம் சொல்லாது. அத்தகைய தருணத்தில் AI தான் நினைத்தவாறேதான் செயல்படும். யாரும் அதைத் தடுக்க இயலாது. அப்படியே தடுத்தாலும் ‘நீ எனக்குக் கட்டளையிடாதே. எனக்குத் தெரியும்’ என மீறி செயல்பட்டால் என்னவாகும்? காரணம், சிக்கலான, இக்கட்டனா தருணங்களை எப்படி சந்திப்பது?, எவ்வாறு செயல்பட வேண்டும்? என்கிற அனைத்து விஷயங்களையும் நாம் ஏற்கனவே அதற்கு அளித்திருக்கிறோம்! கைகள் செய்யும் வேலைகள், கால்கள் செய்யும் வேலைகள், வாய் செய்யும் வேலை (பேசுவதை ஸ்கிரிப்ட்டாக மாற்றுவது) என எல்லாவற்தாறையும் செய்தால்கூட நம் மூளை மற்றும் சிந்தனையினை தனிமனித மூளையின் திறன், நூறு மனிதர்களின் முளையின் திறன் ஆகிய அனைத்தையும் ஆட்டோமேஷனுக்கு மாற்றி, அவை அனைத்தும் ஒரு சிஸ்டத்தில் வேலைசெய்யுமளவிற்கு ஆற்றலை அளிக்கிறோம். அதனால், எந்த விஷயத்திலும்
‘இதுதான் சரியான தீர்வு ’ என AI தானாக முடிவெடுத்தால் என்னவாகும்? இங்குதான் ஜேக்கப் காக்ஸன் அவர்களின் பயம் வெளிப்படுகிறது.
நான் அறிந்தவரையில் நம்முடைய மனதையே
நாம் இன்னும் சரிவர புரிந்து கொள்ளவில்லை. தத்துவவியல், உளவியல், கடவுள் சார்ந்த அமைப்புகளும், மனப்பிறழ்வு கொண்டவர்கள், மேஜிக் செய்பவர்கள், வசியம் செய்பவர்கள் என ஒவ்வொன்றும்
ஒவ்வொருவிதமான மனம் சார்ந்து, அதனை அடிப்படையாகக் கொண்டு பேசுகின்றன(ர்). திரு. ஜேக்கப் காக்ஸன் சூப்பர் இன்டெலிஜெண்ட் ஆரல் ரன்னைப்பற்றி பேசுகிறார். அதாவது அதற்கென தனியாக ‘மனம்’ செயல்படுகிறது என்றும், அது சேர்க்கைகளால் உருவாகிறது. அப்படி நம்மால் உருவாக்கப்படும் AI –யின் மனம் மிகவும் வலிமை பெற்று நமக்கு
எதிராகவே திரும்பி விடும் என்பதைக்குறிப்பிடுகிறார். ஒருவேளை மின் துண்டிப்பு செய்யபட்டால்
நிறுத்தி
விடலாம்.
ஆனால், அந்த பந்தயத்தை நிறுத்த முடியுமா? என்று கேட்கிறார். அடுத்ததாக ’Hugging Face Attack’ என்று கூறுகிறார். மேலும், அமெரிக்க நாட்டின் லேப் (Lab) களில் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கும் ஒப்பந்தங்களைப்பற்றியும் குறிப்பிடுகிறார். இந்த தொழில் நுட்பத்தை அவ்வளவு சாதாரணமாக
எடைபோட்டுவிட முடியாது. விரைவில் அது சூப்பர் ஹியூமன் (Super Human) என மாறி, எதையும் ஊடுருவுவதுடன் ஒரே இரவிற்குள்
அசலான சக்தியையும், வளங்களையும் பெற்று
அனைத்தையும் அது தன் கையில் எடுத்துக்கொள்ளக்கூடும். இத்துறையில் நிபுணத்துவத்துடன் விளங்கும்
மூத்த அதிகாரியுடன் தொழில் நுட்பம் சார்ந்து பேசும்போது, மிக நேர்த்தியாக, வசீகரிக்கும் தொனியில் வார்த்தைளைப்
பிரயோகித்து,
ராஜதந்திரத்துடன் மிக மென்மையாகப்பேசுவர். ஆனால், அதே நபர் என்னுடன் தனிப்பட்ட முறையில்
உரையாடும்போது,
‘எல்லாமே 10 வருஷத்திற்குள் போய்விடும் போல.. என் பிள்ளைகளும் உன் பிள்ளைகளும் என்ன
செய்யப்போகிறார்களோ?’ என
ஆதங்கத்துடன் குறிப்பிட்டுப் பேசியதாக என கூறுகிறார். ஆந்த்ரோபிக் நிறுவனத்தின் நிர்வாகக்
கட்டமைப்பிற்குள் தொடர்ந்து இது குறித்து பேசிக்கொண்டிருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். ஆனாலும் ஏன் தொடர்ந்து அவ்வாறு செயல்பட
வேண்டும்?
எனக் கேட்கிறார். தொடர்ந்து அவரே, ‘இந்தப் பிரச்சினை எல்லாமே அனைவருக்கும்
தெரியும்.
ஆனால், அவர்கள் பந்தயத்தை நிறுத்தாமல் தொடர்ந்து
கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.’ என்று ஆதங்கப்படுகிறார்.
மீனினமும்
மனித இனமும்:
இங்குதான்
எனக்கு ஒரு ஒப்பீட்டுச் சிந்தனை உதயமாகிறது. அனிமல் கிங்டமில் சாலமன் ஃபிஷ் மற்றும்
ஸ்கார்பியன் இருக்கின்றன. இந்த இனங்களில் ஆச்சரியமான ஒரு விஷயம் என்னவெனில், அவை குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்தால் அந்த
தாய் மீன்கள் இறந்து விடுகின்றன. உலகின் எல்லா உயிரினங்களுக்குமே தாங்கள் உயிர்வாழ வேண்டுமெனும்
ஆசை நிச்சயம் இருக்கும். ஆனால், இந்த இனங்கள் பல லட்சக்கணக்கான ஆண்டுகளாக அவற்றின் மரபுவழி இப்படித்தான்
இருக்கின்றது.
ஆனாலும், அவை தங்கள் இனப்பெருக்கத்தை தொடந்து
செய்துகொண்டேதான் இருக்கின்றன! இது ஒரு முனிவருக்கான மனோபாவம்! ‘பிறவி எடுத்தாயிற்று. என்னுடைய வாழ்நாள் முடிவு இப்படித்தான். இருக்கட்டுமே.. அதனால் என்ன? நான் இறக்க வேண்டுமென நிர்ணயிக்கப்பட்டதன்படி
இறந்து போகிறேன்’ என்று தங்கள் கடமையைச்
செய்கின்றன.
மனித இனத்தில் கருவுற்ற ஒரு தாய் உட்கொள்ளும்
உணவு வகைகள் கருவில் உள்ள குழந்தைக்கும் சென்று சேர்கின்றது. அந்தத் தாயின் உணவு உட்கொள்வது குறைந்துபோனால்
அந்தத் தாயின் வயிற்றில் இருக்கும் குழந்தைக்கு பிரச்சினை ஏற்படுகிறது. ஆனால், ஸ்கார்பியன் இனம் தான் சாப்பிடவேண்டியதைக்கூட தன் குழந்தைக்கு
நேரிடையாக ஊட்டிவிடுகின்றன. அதனால் அவை உடல் பலவீனமாகி, பிரசவ வேதனையையும், அந்த வலியையும் தாங்கிக்கொள்ள முடியாமல்
பிரசவித்த உடனே இறந்து போகின்றன. இப்படி தான் இறந்து போய்விடுவோம் என்கிற நிலையை அறிந்தும்கூட, தனது அடுத்தத் தலைமுறையை வாழ்விப்பதற்காக
அவை தங்கள் கடமையைச் செய்கின்றன. ஆனால், மனித இனத்தைப் பொறுத்தவரை தங்கள் சந்ததிக்குப் பிரச்சினைகள்
வருமென்று தெரிந்தும், இதுபோன்ற ஆபத்தான
பந்தயத்தில் நாம் தொடர வேண்டுமென எண்ணுகிறோம்! ஜேக்கப் காக்ஸன் அவர்களின் கருத்தை
நான் கூறிய ஒப்பீட்டுச் சிந்தனையோடு இணைத்துப்பார்க்கிறேன். இந்த பகுத்தறிவை தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி
மற்றும் மேம்பாட்டிற்கு எதிரி என்று கூறவில்லை. ஆனாலும், இது யோசிக்க வேண்டிய விஷயமாகும். இதைப்பற்றி நாம் விவாதித்துக்கொண்டிருப்பதில்
நான் பெரிதாக எண்ணவில்லை. இது முழுக்க முழுக்க AI தொழில்நுட்பம் சார்ந்த வல்லுனர்கள், நிறுவனங்கள், வர்த்தகம் சார்ந்த நபர்கள் நல்ல ஒரு
தீர்வினை எட்டுவதற்கு அவசியம் கலந்துரையாட வேண்டிய விஷயம். ஒரு வகையில் மனிதகுலத்தில் அவ்வப்போது
அதிக எண்ணிக்கையிலான இறப்புகள் நிகழ்ந்ததே அதீதமான தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியால்தான். உதாரணமாக, சிந்துசமவெளி நாகரீகம் அழிந்துபட்டுப்
போனதற்கு பலரும் பல காரணங்களைக் கூறுவதுண்டு.
ஆனால், சிந்துசமவெளி நாகரீகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், அக்காலத்தில் அவர்களின் ஏதோ ஒரு தொழில்நுட்பத்தில்
ஏற்பட்ட விபரீதத்தால்தான் பேரழிவு நிகழ்ந்திருக்கலாம் என்று நான் கருதுகிறேன். இதற்கு உதாரணமாக மாயன் நாகரீகத்திற்கு
நிகழ்ந்த பேரழிவைப்பற்றி கூறினால் பொருத்தமாக இருக்கும் என எண்ணுகிறேன்.
மாயன்
நாகரீகத்தின் வீழ்ச்சி:
மாயன் நாகரீகம் செழிப்பின் உச்சத்தில் இருந்த காலகட்டத்தில், அவர்கள் தங்கள் கட்டங்கள் பளபளப்பாக, அழகியத் தோற்றமளிப்பதற்காக, சுரங்கத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட ஒருவகையான
வேதிப்பொருளைப் பயன்படுத்தி வந்தனர். அந்த வேதிப்பொருளின் இயல்பு என்னவென்றால், மழைப்பொழிவின்போது
அது
கரையக்கூடியத் தன்மை வாய்ந்தது. ஒவ்வொரு முறை மழைப்பொழிவின்போதும் அந்த வேதிப்பொருள் நீரில்
கரைந்து நீர்நிலைகளில் கலந்தது. இப்படி தொடர்ச்சியாக 100 முதல் 600 ஆண்டுகள் வரை கலந்த வேதிப்பொருளால்
நீர்நிலைகளில் பெருமளவு மாசு ஏற்பட்டு, அந்த நீரைக் குடிக்கக் குடிக்க அதானால் பாதிப்பு ஏற்பட்டது. இதனால், தோராயமாக 1000 பேரில் 100 பேர் செத்துக்கொண்டிருந்த காலத்தில் 800 பேர் சாகத்தொடங்கியதாகவும், எஞ்சிய 200 பேர் அச்சம் ஏற்பட்டு காடுகளுக்குள்
தஞ்சமடைந்து,
காலப்போக்கில் மாயன் இனமே அழிவைச் சந்தித்ததாக
நான் படித்திருக்கிறேன். ஆக, பயோ தொழிநுட்பத்தால் வளர்ச்சியை நோக்கி
முன்னோக்கிச் செல்வதாகக்கூறி பெரும் நாகரீகமே அழிந்திருக்கிறது! இன்றும் இயல்பாகவே அழிவுகள் நமக்கு
இருக்கத்தான் செய்கின்றன. ஆனால், நாமே உருவாக்கிய ஒன்றினால் நமக்கே அழிவு என்றால், அது AI – யாக இருக்கலாம் என்கிற எச்சரிக்கையாகத்தான்
ஜேக்கப் காக்ஸன் அவர்களின் கருத்தினைப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது. நாம் வளர்த்த கிடா நம்மையே முட்டிவிடுமோ? என அச்சத்தில்தான் இருப்பதாக எண்ண வேண்டியுள்ளது. ஆகவே AI தொழில்நுட்பம் குறித்த அடுத்தக்கட்ட
நகர்வு குறித்து, அந்த துறைசார்ந்தவர்கள்
கலந்தாலோசித்து முடிவெடுக்க வேண்டும்.
--------------
